Ondernemersverhalen in trek

Een ondernemer interviewen over en liefst op zijn bedrijf is altijd interessant. Meestal geven die gesprekken energie en inspiratie. Vaak is er (in elk geval voor mij) wat nieuws onder de zon. Dan maak ik een rondje over de vloer, kijk even mee bij de bedrijfsactiviteiten en hoor zodoende wat er speelt in een bepaalde branches of breder. En het midden- en kleinbedrijf heeft een groot aandeel in de (lokale) werkgelegenheid; goed om daar bij stil te staan. En er vervolgens over te kunnen publiceren.

Dat doe ik elke paar weken voor De Gooi- en Eemlander in de goed gelezen rubriek De Familiezaak. Daar ligt het accent niet zozeer op de commerciële bedrijfsvoering, maar op de samenwerking tussen twee familieleden, die allebei eigenaar zijn: hoe beslissen ze (samen), zijn de taken verdeeld, hoe houden ze elkaar scherp en zijn werk en privé gescheiden (of niet)? Het leuke is om de verhalen te spreiden over de regio, en natuurlijk in branches te variëren -ook de marktkoopechtpaar met friet komt aan de buurt. En de verschillende type familiebanden, zoals deze moeder en dochter met passie voor paarden of boers, zoals twee van de drie gebroeders installateurs.

Ook in edities van het Ondernemersbelang ‘t Gooi (een enkele keer Utrecht of Flevoland) verschijnen regelmatig artikelen van mijn hand. Zoals deze, het coverinterview eind december 2014 over de samenwerking tussen ABN AMRO en Volvo Buitenweg. Of dit artikel over de Tomingroep, dat weer raakvlakken heeft met sociale aspecten van de economie waar ik vaker overschrijf.

Posted in De Gooi en Eemlander, Economie, het Ondernemersbelang | Comments Off on Ondernemersverhalen in trek

Opvoeden is regels hanteren

In de vierdelige serie beroepen door de ogen van ‘jonkies’ en ‘oudbakken’ professionals voor De Gooi en Eemlander gaat de vierde en laatste aflevering over werken in de jeugdzorg. Getuigenissen van het vak door een jonge beroepskracht en een vakvrouw met veertig jaar ervaring.

Opvoedeni s regels hanteren (serie beroepen)‘Ze zitten vast in een web van problemen’

,,Jongeren komen hier uit een crisissituatie binnen”, zegt Noah Bikker (24). Ze werkt als pedagogisch medewerker op de crisishulp ‘t Gooi in Hilversum, onderdeel van Zandbergen Jeugd & Opvoedhulp. ,,Ze zitten vast in een web van problemen, dat we samen uitpluizen.”

‘Rust, regelmaat en reinheid blijft belangrijk’

,,Iedereen die een kind op de wereld zet, wil daar een wondeschone volwassene van maken.” Daarvan is en blijft Ineke Eckhardt (61) heilig overtuigd. ,,Alleen, dat lukt niet altijd, weet Eckhardt die bij Zandbergen in Hilversum werkt als afdelingshoofd van het team ambulante hulp en pleegzorg ‘t Gooi.

Overzicht van de andere afleveringen

Posted in De Gooi en Eemlander, Interview | Tagged , , | Comments Off on Opvoeden is regels hanteren

Een thuis geven, al is de deur op slot

In de vierdelige serie beroepen door de ogen van ‘jonkies’ en ‘oudbakken’professionals voor De Gooi en Eemlander gaat de derde aflevering over werken in de ouderenzorg. Getuigenissen van het vak door een jonge beroepskracht en een vakvrouw met veertig jaar ervaring.

Een thuis geven al is de deur op slot (serie beroepen)‘Het allerlaatste warm maken’

De Hilversumse Amber de Wild (18) loopt stage bij De Brug, de transferafdeling van Amaris Gooizicht. Daar sterken mensen na een opname in Tergooiziekenhuizen aan voordat ze naar huis of eventueel een zorg- of verpleegcentrum gaan. ,,Mensen worden slecht binnengebracht en je helpt ze er weer lopend uit.” Dat is voor Amber het mooie van deze stage en van werken in de zorg.

‘Ouderenzorg is dankbaar werk’

,,Je moet ze kunnen begrijpen”, benadrukt zorgcoordinator Cecilia Florentina (61) uit Hilversum. ,,Zij leven in hun eigen wereld.” Cecilia bedoelt de dementerenden voor wie ze zorgt op de psychogeriatrische afdeling van zorg- en behandelcentrum Amaris Gooizicht.

Overzicht van de andere afleveringen

Posted in De Gooi en Eemlander, Interview | Tagged , , | Comments Off on Een thuis geven, al is de deur op slot

De blik van de meester

In de vierdelige serie beroepen door de ogen van ‘jonkies’ en ‘oudbakken’professionals voor De Gooi en Eemlander gaat de tweede aflevering over werken als leerkracht op de basisschool. Getuigenissen van het vak door een jonge beroepskracht en een vakman met veertig jaar ervaring.

De blik van de meester‘Jongens geef ik een boks’

‘Superblij’ is Ruben Allis (26) met zijn beroepskeuze en zijn baan: leerkracht basisonderwijs op de Goudenregenschool in Hilversum, groep 5.

‘Ieder kind heeft iets leuks’

,,Als je het in Amsterdam leert, kun je het overal.” Henk van der Leij (63) deed de kweekschool en begon daar in 1970 als onderwijzer. ,,Die 42 jaar zijn voorbij gevlogen!” De afgelopene 27 jaar stond meester Henk voor groep 6, 7 of 8 van de Violenschool in Hilversum.

 Overzicht van de andere afleveringenAndere afleveringen uit deze serie Jong en oud over hun beroep zijn:

 

 

Posted in De Gooi en Eemlander, Interview | Tagged , , , | Comments Off on De blik van de meester

Kraamzorg draait om aanpassen

In de vierdelige serie beroepen door de ogen van ‘jonkies’ en ‘oudbakken’professionals voor De Gooi en Eemlander gaat de eerste aflevering over werken als kraamverzorgende. Getuigenissen van het vak door een jonge beroepskracht en een vakvrouw met veertig jaar ervaring.

Werken in de kraamzorg‘Geen beschuit met muisjes maar baklava’

,,Je komt dicht bij mensen”, zegt Jasmijn Boers (25) over haar vak. De Hilversumse werkt anderhalf jaar met plezier als kraamverzorgende bij De Waarden. ,,Je bent bij een heel bijzonder en ingrijpend moment.”

‘Afscheid met tranen is geen goed teken’

,,Toen was ik echt op”, zegt de Hilversumse Josa Waltmann (72), die twee jaar geleden stopte als kraamverzorgster. ,,En niet als kraamhulp”, benadrukt ze met pretoogjes. ,,Kraamhulpen helpen op de markt!” Als ze over haar werk, dan krijgt ze er weer zin in. ,,Maar mijn rug kan niet meer”, zegt ze met spijt.

 Overzicht van de andere afleveringenAndere afleveringen uit deze serie Jong en oud over hun beroep zijn:

 

Posted in De Gooi en Eemlander, Interview | Tagged , , | Comments Off on Kraamzorg draait om aanpassen

Besluit bijstandsverlening zelfstandigen (Bbz)

(Door)starten met overheidssteun

Besluit bijstandsverlening zelfstandigen (Bbz)De zaak heeft toekomst, maar het noodzakelijke geld ontbreekt. En dan? Portret van drie ondernemers die met hun plannen voor financiële steun aanklopten bij de overheid. “De Bbz was geen gemakkelijke route, wel een weg om je droom te verwezenlijken.” |

Deze drie ondernemers uit verschillende branches en regio’s doen hun verhaal over de ervaring met de Bbz-regeling:

In het hele artikel, zoals gepubliceerd in De Zaak editie 7, uit november 2012, ook tips die deze ondernemers met je delen bij gebruikmaking van de Bbz-regeling, uitleg over wat het Besluit inhoudt en welke voorwaarden eraan verbonden zijn.

 

 

 

 

 

 

Posted in De Zaak, Economie, Interview | Tagged | Comments Off on Besluit bijstandsverlening zelfstandigen (Bbz)

Suikergoed

Sharon de Graav van Tante Suiker: “Het gaat nu goed. Mijn boekhouder zit er bovenop”

Sharon de Graav van Tante SuikerSharon de Graav (32) uit Hilversum raakt in 2011 werkloos. Haar UWV-werkcoach vraagt naar haar passie. “Banketbakken”, antwoordt De Graav, die software testte. “Maar dat lijkt me geen optie voor een vaste baan.” Toch stimuleert de coach haar een ondernemingsplan te schrijven. “Daardoor raakte ik steeds enthousiaster”, verwoordt De Graav de ommekeer.

Ze hoeft zes maanden niet te solliciteren en bereidt zich voor op de start. Ze houdt haar WW-uitkering, die door haar arbeidsverleden hoger begint dan bijstand. De Graav investeert meteen: “In een logo, een website en visitekaartjes. Mijn auto, ingeruild voor een goedkopere, is beplakt met bedrijfsstickers.” Ze staat per 1 april 2011 ingeschreven bij de Kamer van Koophandel: Tante Suiker voor verse cup cakes, taarten op bestelling en workshops.

“Mijn huis werd al snel te klein”, raast De Graav voort. “De slaapkamer werd een extra keuken. Ik sliep in de woonkamer tussen taartdozen.” Ondanks de opdrachten, blijft het sappelen. “Bestellingen bracht ik op de fiets rond om op de auto te besparen.” Er is omzet, begin 2012, maar niet om van te leven. “Op het forum van vrouwenblad Viva las ik over een bijstandsregeling voor kunstenaars. Ik heb direct bij Werkplein Gooi Zuid geïnformeerd naar mijn mogelijkheden. Dat bleek de Bbz-regeling.”

De Graav heeft stress en haast: “Wie neemt een taartjesbakster serieus, mijn WW loopt af en cup cakes zijn nu populair.” Het lukt Werkplein Gooi Zuid en het Instituut voor het Midden- en Kleinbedrijf (IMK) om de aanvraag in drie weken te beoordelen. Tante Suiker wordt financieel, commercieel en bedrijfseconomisch door het IMK getoetst en De Graav wordt als onderneemster gewogen: “Ze bekijken alles van binnen en van buiten.”

Het oordeel is positief en in april 2012 ontvangt De Graav een rentedragend starterskrediet van vijfduizend euro. “Na zes maanden om een buffer op te bouwen, begint het afbetalen.” Haar inkomen wordt een half jaar aangevuld tot bijstandsniveau. De gemeente verplicht de nieuwbakken onderneemster tot begeleiding door een IMK-coach. “Vanwege mijn zwakke punt: administratie”, lacht ze. ,,Dat gaat nu goed. Mijn boekhouder zit er bovenop .”

Diezelfde maand april huurt ze een pand om te bakken en workshops te geven. Begin september opent ze er ook haar winkel; een uitbreiding van het oorspronkelijke plan. De vitrine voorin de zaak koelt verleidelijke cakejes. Ze heeft nog meer in petto: “Als die horecavergunning komt, serveer ik mijn cup cakes met koffie en thee.”

Deze maand nemen De Graav en haar Bbz-consulent de halfjaarcijfers door. “De workshops lopen goed. Bedrijven en restaurants kopen mijn baksels. De eerste afbetalingstermijn komt inzicht”, kijkt De Graav vooruit. “Ik reken nog wel op wat inkomensaanvulling.”

“Ik hoor in ondernemerskringen weleens geklaag over gemeenten en overheid. Maar dankzij hulp van instanties kon ik goed en snel starten”, wil De Graav gezegd hebben. “Ik begon vanuit huis met mijn passie. Nu zie ik mezelf als een zakenvrouw met een bedrijf.”

Dit portret, van een ondernemer die gebruik maakt van Besluit bijstandsverlening zelfstandigen, is onderdeel van een drieluik gepubliceerd in De Zaak, edititie 7 2012.
Posted in De Zaak, Economie, Interview | Tagged | Comments Off on Suikergoed

Met niets iets beginnen

Natascha Scheffers van Models Rock Agency: “Ik zal blij zijn als ik helemaal op eigen benen sta.”

Natascha Scheffers van Models Rock AgencyNatascha Scheffers (40) riep als model altijd: “Later begin ik zelf een modellenbureau.” Later werd 2011, het jaar dat de Limburgse alleenstaande bijstandsmoeder haar eigen bedrijf begon: Models Rock Agency.

Na acht jaar buitenland en een verbroken relatie, keert Scheffers in de winter van 2010 terug naar Nederland. Ze belandt met haar zoontje in de bijstand en trekt in bij haar ouders in Kerkrade. “Dit is het moment iets voor mezelf op te bouwen.” De ideeën, die ze al lang heeft, legt ze voor aan haar consulent bij sociale zaken. Haar sollicitatieplicht wordt opgeschort. In plaats daarvan volgt de onderneemster in spe workshops bij het Centrum Voor Ondernemersbegeleiding (CVOB) en krijgt ze begeleiding bij het schrijven van een bedrijfsplan. Voordat de gemeente een starterkrediet verstrekt, vraagt ze een onafhankelijk advies aan het IMK over de levensvatbaarheid van Scheffers onderneming.

Scheffers ervaart die toets als ‘nogal pittig’. In maart 2011 krijgt ze een starterskrediet van 11.500 euro, binnen drie jaar terug te betalen. De wettelijke rente betaalt ze maandelijks meteen. Scheffers is dankbaar voor de kans: “Met niets kan ik iets beginnen, in een aparte branche. Het IMK begreep dat. De aanloop, vooral in high fashion, is lang en vraagt om flinke investeringen.” Het ex-model rijdt stad en land af om jonge meiden te scouten en er modellen met een portfolio van te maken.

Models Rock Agency is in business, maar genereert nog weinig omzet. Scheffers maakt gebruik van de inkomensondersteuning die de gemeente biedt. “Dat is een maandelijkse renteloze lening op bijstandsniveau”, legt ze uit, “minus, in mijn geval, de alimentatie.” Elk half jaar kan de aanvraag verlengd worden tot maximaal 36 maanden. Of de lening (deels) moet worden terugbetaald of als uitkering wordt verstrekt, hangt steeds af van het bedrijfsresultaat.

“Met dertig goede modellen én opdrachten, hebben we nu de stijgende lijn te pakken”, stelt Scheffers vast. De onderneemster zal blij zijn wanneer ze helemaal op eigen benen kan staan. “Behalve je financiën, ligt ook mijn privéleven open. Ik moet bijvoorbeeld elke buitenlandse reis bij de gemeente melden.” Scheffers noemt het Bbz geen makkelijke route, maar wel een weg om je droom te verwezenlijken. “En niet alleen voor starters, óók voor gevestigde ondernemers.”

Dit portret, van een ondernemer die gebruik maakt van Besluit bijstandsverlening zelfstandigen, is onderdeel van een drieluik gepubliceerd in De Zaak, edititie 7 2012.
Posted in De Zaak, Economie, Interview | Tagged | Comments Off on Met niets iets beginnen

Een toekomst met composiet

Louis Hijlkema van Waarschip Werf: “Het IMK-adviesrapport bracht me meer dan het Bbz.”

Louis Hijlkema (60) is een gevestigde ondernemer, die nog nooit van het Besluit bijstand zelfstandigen had gehoord. Zijn accountant wel. Met deze hulp kan Hijlkema door met zijn passie: schepen bouwen. En sinds kort van composiet.

Zijn familie zit sinds 1850 in de scheepsbouw. Hijlkema kan zich weinig anders en mooiers voorstellen. Eind vorige eeuw neemt hij een werf over in Farmsum, gemeente Delfzijl. Daar worden de traditionele, hechthouten Waarschepen gebouwd. “Maar hout is uit de gratie”, merkt Hijlkema, “mensen kiezen voor kunststof, zoals polyester.” Hij ziet toekomst in composiet. In zogenaamd Core-composiet van kunststofplaten en glasvezelmatten, verlijmd en opgevuld met epoxyhars. De Groninger ontwikkelt er, met een compagnon, een semi-mal en een vacuüminjectiemethode voor. “Nergens in Nederland of Europa te zien”, beweert Hijlkema trots. Epoxy moet acht uur uitharden bij een constante temperatuur en luchtvochtigheid. Dat vraagt een goede bedrijfshal en een noodzakelijke investering.

“Geen bank wil de scheepsbouw in”, ervaart Hijlkema in 2008, “ze vinden watersport te risicovol en de toekomst te onzeker.” De gemeente maakt haar eigen afweging. Als de kleine werf niet failliet gaat en de omslag van hechthout naar composiet maakt, dan betekent dat behoud van werkgelegenheid. “Naast vier man in loondienst”, legt Hijlkema uit, “werken we met vaste partners zoals een ontwerpbureau, een timmerbedrijf en elektriciens.”

Het IMK licht het bedrijf Waarschip Werf en ondernemer Hijlkema grondig door. In 2009 volgt een tweede lening om een demo-schip te bouwen. “Geen subsidies”, haast de Groninger zich te zeggen, “maar leningen, waar ik zakelijk en privé garant voor sta.” De terugbetalingstermijn voor de dertig à veertigduizend euro is tien jaar, met rente. Hijlkema houdt met inkomensondersteuning zijn hoofd boven water.

De crisis raakt ook de watersport. “Mensen willen hun boot graag bij ons inruilen. Maar hun boot is tot veertig procent minder waard”, legt Hijlkema de vinger op de zere plek. “Gelukkig heb ik net twee opdrachten van mensen zonder inruilen. Het is zaak, deze moeilijke periode met zo weinig mogelijk kleerscheuren door te komen.” De ondernemer verkent ook andere toepassingsmogelijkheden voor composiet, zoals in windmolenwieken en -turbines.

Het IMK-adviesrapport bracht Hijlkema meer dan het Bbz: “Een andere kijk op jezelf en je bedrijf. Na al die jaren treedt enige mate van bedrijfsblindheid op. Je zet nu een punt op de horizon. Voor ons was dat afscheid nemen van hechthout en zonder twijfel kiezen voor onze toekomst; met composiet.”

Dit portret, van een ondernemer die gebruik maakt van Besluit bijstandsverlening zelfstandigen, is onderdeel van een drieluik gepubliceerd in De Zaak, edititie 7 2012.
Posted in De Zaak, Economie, Interview | Tagged | Comments Off on Een toekomst met composiet

De Villa als vangnet voor schooluitval

Scholengroep heeft eigen expertisecentrum voor leerlingbegeleiding

Nuyens Instituut schooluitval voortijdig schoolverlaters vsvHilversum – Om schooluitval te voorkomen, bundelden de Verenigde Scholen J.A. Alberdingk Thijm in 2009 hun krachten in het W.J.F. Nuyens Instituut. Zo heet het expertisecentrum voor leerlingbegeleiding, dat ook een eigen opvanglocatie heeft in Hilversum. ,,Even een break, even normaliseren”, zegt directeur Jan-Bram van Luit daarover.  

De Villa

Als gevolg van problemen thuis, jeugdzorg, gevoelens van faalangst of agressie, dreigt elk jaar een kleine groep jongeren door hun gedrag vast te lopen op school. ,,Tijd en expertise om deze leerlingen daarbij te begeleiden, is er op scholen niet”, zegt Van Luit. ,,Door ze tijdelijk uit het schoolsysteem te halen, extra aandacht te geven en ze eerder individueel te ondersteunen, voorkomen we erger.” Dankzij dit vangnet, kunnen scholen en docenten zich concentreren op hun voornaamste taak: onderwijzen.

Meer over De Villa en Nuyens en hoe ze schooluitval willen voorkomen. Lees hier ook het verhaal van Rutger (15)

Posted in Achtergrond, De Gooi en Eemlander, Interview | Tagged , , , | Comments Off on De Villa als vangnet voor schooluitval